Jan de Zutter

Eerst was er wat sommigen lucht noemen. Goed voor weersvoorspellingen en later vakantie-foto’s. 

 

Maar ooit doken er kunstenaars als Turner, Vermeer of Van Ruysdael op, die er ‘hemels’ 
van maakten, uitspansels die als stralende gewelven van verf en licht onze aardse miserie overkoepelden. En nu is er Jan de Zutter, die aan de hand van subtiele, etherische pastels in haast abstracte verbeeldingen van het firmament de dramatische leegte boven onze hoofden gestalte weet te geven en de tijd stillegt.


De werken van Jan zijn monumentale miniaturen. Bij hem wordt een wolk alle wolken, de roerloze nevel tastbaar roze.


En dan is er de zee. Met haar geweldige golven en sublieme baren die in de branding komen sterven.


De Cordier had ze voordien al vereeuwigd en Hokusai had haar brekende baren al bevroren. Maar in Jans verglaasde, uitnodigende golven kan je als het ware duiken en zelfs verdrinken. En verder schuift schuin het schuim over het water dat zich terugtrekt.


In alle bescheidenheid lapt Jan de Zutter de mode aan zijn laars. En zo is het goed.

Patrick Conrad 2021

Kunstenaar_JandeZutter.jpg